ORATORIUM

RZYMSKOKATOLICKIE

ŚWIĘTEJ RODZINY

TAJEMNICE NIEBA

MYŚLI I WSKAZÓWKI

Zaczerpnięte z Nauk Świętych

oraz od Duchowych Mistrzów

---

Matka Boża wraz z Piotrem Apostołem, Markiem Ewangelistą, Świętym Rochem i Justyną z Padwy nad rozgrywającą się bitwą morską pod Lepanto w 1571 roku

ŚWIĘTO RÓŻAŃCA

Święto Różańcowe zostało ustanowione po zwycięstwie pod Lepanto (1571), które przypisywano modlitwie różańcowej prowadzonej przez Papieża i wiernych w całej Europie
Papież Św. Pius V nakazał włączyć tytuł „Wspomożenie Wiernych” do Litanii Loretańskiej właśnie jako dziękczynienie za to zwycięstwo
Pierwotna nazwa święta brzmiała „Święto Matki Bożej od Zwycięstwa”, zanim Papież Grzegorz XIII zmienił ją na „Najświętszej Maryi Panny Różańcowej”
Różaniec był przez wieki modlitwą zalecaną przez Papieży jako duchowa broń przeciw herezjom, wojnom i kryzysom Kościoła, zwłaszcza w czasach reformacji i rewolucji
W wielu polskich parafiach 7 października był dniem zawierzenia rodzin Matce Bożej Różańcowej, z wpisem do specjalnych ksiąg różańcowych, przechowywanych w zakrystiach

W ikonografii Św. Piusa V często przedstawia się go z Różańcem w ręku i flotą w tle, jako Papieża, który modlitwą pokonał potęgę islamu

Papież Pius XI, wdzięczny za ocalenie Polski przed bolszewizmem, zezwolił na szczególne obchody Święta Różańcowego w polskich diecezjach, z procesjami i błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem
W archiwach Redemptorystów zachowały się świadectwa cudownych uzdrowień dokonanych właśnie w dniu Święta Różańcowego, po całonocnym czuwaniu z modlitwą różańcową
W archiwach klasztoru w Krakowie zachował się zapis, że w 1917 roku — w roku objawień fatimskich — 7 października odprawiono nocne czuwanie z Różańcem w intencji „przywrócenia Polski na mapę świata”, co poprzedziło odzyskanie niepodległości
Niektóre stare modlitewniki zawierają specjalne „Tajemnice Zwycięstwa”, odmawiane tylko 7 października, jako forma dziękczynienia za obronę Chrześcijaństwa

Archanioł Michał stoi na smoku z włócznią i tarczą, które są wbite w paszczę smoka. Wokoło zastępy aniołów walczą z demonami

ŚWIĘTY MICHAŁ ARCHANIOŁ

Św. Tomasz z Akwinu

„Św. Michał jest Księciem Kościoła, ponieważ stoi na czele tych, którzy bronią Wiary”

Suma Teologiczna, Część I, q. 113, a. 8
Św. Alfons Maria Liguori

„Gdy słudzy Maryi zbliżają się do śmierci, wysyła Ona Św. Michała Archanioła, aby bronił ich przed napaściami złego ducha” Uwielbienia Maryi, Część I, Rozdział V
Św. Piotr Chryzolog

„Św. Michał jako Wódz Zastępów Niebieskich walczy o zbawienie tych, którzy uciekają się pod Jego obronę” Kazania, Kazanie CXXXV
Św. Robert Bellarmin

„Kościół wzywa Św. Michała przy śmierci, ponieważ jego obecność jest dla wiernych znakiem nadziei”

O westchnieniu gołębicy, Księga II, Rozdział I
Św. Wawrzyniec z Brindisi

„Św. Michał wspiera wiernych w walce duchowej, ponieważ Bóg ustanowił Go Wodzem przeciwko złym duchom” Mowy, Tom II, Mowa o Aniołach
Św. Grzegorz Wielki

„Wzór posłuszeństwa, jaki daje Św. Michał, pokazuje duszy drogę wyjścia z własnej pychy”

Homilie na Ewangelie, Homilia XXXIV
Św. Augustyn

„Ucz się od Św. Michała pokory — bo pycha jest korzeniem upadku aniołów i ludzi”

O Państwie Bożym, Księga XI, Rozdział IX
Św. Bernard z Clairvaux

„Niech człowiek, walcząc z wynoszeniem siebie, prosi Św. Michała o straż nad sercem, bo dzięki temu walka staje się lżejsza” Kazania, Kazanie o Aniołach
Św. Hieronim

„W chwilach zamętu wiary warto pamiętać, że Św. Michał stoi przy tych, którzy nie odstępują od Prawdy”

Komentarz do Księgi Daniela, Rozdział XII
Św. Jan Damasceński

„Jakże wielką pomocą staje się Św. Michał, gdy dusza doświadcza napaści złych duchów i szuka schronienia u Wodza Wojsk Niebieskich”

O Wierze ortodoksyjnej, Księga II, Rozdział III

DRABINA DO NIEBA

Św. Grzegorz Wielki

„Krzyż Chrystusa jest drabiną, po której dusza wstępuje do Nieba” Homiliae in Evangelia, Liber II, Homilia XXXVII
Św. Tomasz z Akwinu

„Krzyż jest najdoskonalszym wyrazem Sprawiedliwości i Miłosierdzia Boga” Suma Teologiczna, Część III, q. 46, a. 1
Św. Alfons Maria Liguori

„Kto nie miłuje Krzyża, nie miłuje Jezusa”

Praktyka miłości ku Jezusowi Chrystusowi, Rozdział VII
Św. Bernard z Clairvaux

„Krzyż jest Tronem Miłości, nie znakiem hańby”

Kazania o Pieśni nad Pieśniami, Kazanie LXI
Św. Jan Chryzostom

„Cierpienie dla Chrystusa jest większym zaszczytem niż cuda” Homiliae in Acta Apostolorum, Homilia V
Św. Franciszek Salezy

„Nie wybieraj Krzyża — przyjmuj ten, który Bóg ci daje” Listy duchowe, Księga I, List XLII
Św. Jan od Krzyża

„Im więcej dusza cierpi dla Boga, tym bardziej się do Niego upodabnia”

Droga na Górę Karmel, Księga II, Rozdział VII
Św. Franciszek z Asyżu

„Cierpienie z miłości jest pieczęcią przynależności do Chrystusa” (Napomnienia, Nr 6
Św. Gertruda Wielka

„Dusza, która dźwiga Krzyż, zostaje objęta przez Serce Zbawiciela” Revelationes, Liber II, Rozdział XVII
Św. Teresa od Jezusa

„Nie szukaj pociech — szukaj siły do znoszenia Krzyża” Księga życia, Rozdział XI

LUSTRO SUMIENIA

Św. Leon Wielki

„Kościół trwa dzięki prawdzie i przebaczeniu — jedno bez drugiego jest kalectwem”

Mowy, Mowa XCVI: Pierwsza o Piotrze Apostole
Św. Grzegorz Wielki

„Ten, kto milczy wobec grzechu brata, staje się jego wspólnikiem” Komentarz moralny do Księgi Hioba, Księga VI, Rozdział XXXVI)
Św. Tomasz z Akwinu

„Braterskie napomnienie jest aktem miłosierdzia, nie sądu” Suma Teologiczna, Część II-II, q. 33, a. 1
Św. Augustyn

„Upomnienie bez miłości jest jak miecz bez rękojeści — rani, ale nie prowadzi” Kazania wybrane, Mowa CXLII
Św. Bernard z Clairvaux

„Nie karć, jeśli nie kochasz — bo tylko miłość daje prawo do słowa” Listy, Tom I, List XXXIV
Św. Augustyn

„Zanim usta twoje upomną brata, zbadaj sumienie swoje, czy nie czynisz tego z pychy i chęci triumfu, a nie z miłości ku jego zbawieniu”

O kazaniach Pańskich na górze, Księga II, Rozdział XIX
Św. Benedykt z Nursji

„Niech przełożony napomina z miłością, a nie z gniewem, bo gniew nie buduje duszy” Reguła, Rozdział LXIV
Św. Jan Bosko

„Upomnienie bez życzliwości jest jak zimny chleb — nie karmi, lecz odpycha”

Rozważania dla wychowawców, Część I, Rozdział II
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

„Jeśli chcesz mówić o błędzie, najpierw uklęknij przed Bogiem i módl się za duszę, którą chcesz napomnieć” Miłość Mądrości Przedwiecznej, Rozdział XIV
Św. Wincenty à Paulo

„Niech twoje przebaczenie będzie tak pełne, że nie zostanie w nim ani cień wspomnienia krzywdy”

Listy, Tom III, List LXXXII

OCZEKUJĄC NA WNIEBOWZIĘCIE

Św. Tomasz z Akwinu

„Wniebowzięcie Maryi jest dowodem, że ciało przeznaczone do Chwały nie może ulec zepsuciu”

(Suma Teologiczna, Część III, q. 27, a. 1)
Św. Alfons Maria Liguori

„Marya nie znała przywiązania do świata, dlatego Jej śmierć była słodkim przejściem do wieczności” (Uwielbienia Maryi, Część II: O cnotach i śmierci Najświętszej Panny, Mowa VII, Nr 1)
Św. Bernard z Clairvaux

„Marya nie znała grzechu, więc nie znała lęku przed śmiercią” (Kazania Maryjne, Kazanie IV)
Św. Jan Damasceński

„Ten, Który w Niej zamieszkał, zabrał Ją także do Siebie” (Mowy o Wniebowzięciu NMP, Mowa I)
Papież Pius XII

„Marya została wzięta z Duszą i Ciałem do Chwały Niebieskiej, jako obraz Kościoła doskonałego” (Munificentissimus Deus 1950)

Św. Grzegorz Wielki

„Czyste sumienie jest najpewniejszym towarzyszem w godzinie śmierci” (Komentarz moralny do Księgi Hioba, Księga XXVIII, Rozdział IV)
Św. Doroteusz z Gazy

„Oderwanie od świata jest początkiem pokoju duszy” (Listy duchowe, List III)
Św. Izaak z Niniwy

„Dusza, która nie szuka pociechy, lecz Boga, nie zna lęku przed końcem” (Mowy ascetyczne, Część II)
Św. Jan Kasjan

„Kto codziennie umiera dla siebie, nie boi się śmierci ciała” (Rozmowy z Ojcami, Rozmowa XX)
Abba Mojżesz

„Ten, kto oddał się całkowicie Bogu, nie lęka się Sądu, lecz pragnie spotkania” (Apophtegmata Patrum, Collectio alphabetica, Moses 12)

NIECHĘĆ DO BLIŹNICH

Św. Grzegorz Wielki

„Ten, kto nie znosi bliźniego, nie znosi samego siebie, bo w nim odbija się Obraz Boży”

(Moralia o Księdze Hioba, Księga XXII, Rozdział 5)
Św. Alfons Maria Liguori

„Niechęć jest trucizną, która zatruwa modlitwę, pracę i pokój wspólnoty”

(Praktyka miłości ku Jezusowi Chrystusowi, Rozdział 7)
Św. Bernard z Clairvaux

„Miłość nie wybiera twarzy, lecz duszę; nie szuka podobieństwa, lecz obecności Chrystusa”

(O miłowaniu Boga, Rozdział 9)
Św. Jan Chryzostom

„Niechęć do brata jest jak cień, który rośnie, gdy światło miłości gaśnie”

(Homilie do Ewangelii Św. Mateusza, Homilia 60)
Św. Teresa od Jezusa

„Jeśli nie potrafisz znieść jednej duszy, jak zdołasz znieść Boga, który mieszka w każdej?”

(Twierdza wewnętrzna, Mieszkanie VI, Rozdział 1)

Św. Franciszek Salezy

„Ćwicz się w uprzejmości wobec tych, których nie lubisz, a łaska uczyni z ciebie człowieka pokoju”

(Listy duchowe, Księga I, List XII)
Św. Jan od Krzyża

„Niechęć jest zasłoną, którą trzeba rozerwać, by zobaczyć bliźniego takim, jakim widzi go Bóg”

(Sentencje duchowe, Nr 33)
Św. Doroteusz z Gazy

„Gdy czujesz niechęć, nie uciekaj, lecz zbliż się — bo właśnie tam czeka na ciebie zwycięstwo”

(Listy duchowe, Nr 12)
Św. Izak z Niniwy

„Niechęć do brata jest jak kamień w sercu — nie usuniesz go siłą, lecz łagodnością i modlitwą”

(Homilie ascetyczne, Nr 41)
Św. Piotr Damiani

„Niechęć jest próbą, przez którą przechodzi miłość; kto ją zwycięży, ten staje się czystym naczyniem łaski”

(O doskonałości życia zakonnego, Rozdział 6)

ŚWIATŁO TABORU

Św. Grzegorz Wielki

„Bóg objawia się nie tym, którzy szukają Go dla pociechy, lecz tym, którzy szukają Go dla Niego samego”

(Homilie na Ewangelie, II,1)
Św. Alfons Maria Liguori

„Kto kocha Boga, pragnie cierpieć dla Niego” (Przygotowanie do śmierci, rozdz. 2)
Św. Jan Maria Vianney

„Gdybyśmy naprawdę rozumieli, czym jest Niebo, umarlibyśmy z tęsknoty” (Kazania, tom 3)
Św. Jan od Krzyża

„Aby dojść do tego, czego nie posiadasz, musisz iść drogą, której nie znasz” (Dzieła, Droga na Górę Karmel, I,13)
Św. Teresa z Ávili

„Wszystko przemija, Bóg Sam wystarcza”

(Poezje duchowe, nr 9)
Św. Ignacy Loyola

„Rozmyślanie ma prowadzić do decyzji, by bardziej kochać i służyć Bogu” (Ćwiczenia duchowe, nr 23)

Św. Jan od Krzyża

„Niebo zaczyna się tam, gdzie dusza pozwala się całkowicie ogarnąć Bogu” (Pieśń duchowa, strofa 22)
Św. Teresa z Ávili

„Rozmyślanie to drzwi, przez które wchodzi się do głębi modlitwy” (Twierdza wewnętrzna, mieszkanie I)
Św. Elżbieta od Trójcy Świętej

„Rozmyślanie to przebywanie z Bogiem, Który mieszka w duszy” (Listy duchowe, nr 107)
Św. Mechtylda z Hackeborn

„Gdy dusza rozmyśla o Chwale Boga, zostaje przemieniona w światło” (Księga Łaski Bożej, rozdz. 12)

ŻYWA ŚWIĄTYNIA

Św. Augustyn

„Marya nosiła w Sobie Tego, Którego Niebo i ziemia nie mogą ogarnąć – była Świątynią większą niż cały wszechświat” (Sermo, Sermo 208)

Św. Alfons Maria Liguori

„Kto szuka Jezusa, niech szuka Go w Maryi – Ona jest żywym Tabernakulum, w którym mieszka Bóg”

(Chwała Maryi, Część I, Rozdział 1)

Św. Bernard z Clairvaux

„Przez Maryę przychodzi do nas Jezus – nie ma innej Drogi czystszej, bardziej pokornej i pełnej Łaski”

(Kazanie na Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, Rozdział 1)  Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

„Marya jest najdoskonalszym Obrazem Boga – kto Ją kontempluje, zbliża się do Samego Chrystusa” (Traktat o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Nr 36)

Św. Teresa z Ávili

„Marya jest Mieszkaniem Boga, w którym dusza może odpocząć i odnaleźć Pokój” (Księga życia, Rozdział 22)

Św. Franciszek Salezy

„Rozmyślaj o Maryi nie dla samej kontemplacji, lecz by przez Nią dojść do Jezusa”

(Traktat o Miłości Bożej, Księga II, Rozdział 17)

Św. Ignacy Loyola

„W każdej modlitwie proś Maryę, by była Twoją Przewodniczką – Ona zna Drogę do Serca Syna” (Ćwiczenia duchowne, Kontemplacja o Wcieleniu, Nr 102)

Św. Bonawentura

„Marya jest Drabiną do Nieba – kto się Jej trzyma, nie zbłądzi” (Speculum Beatae Virginis, Capitulum VIII)

Św. Piotr Kanizjusz

„Niech rozmyślanie o Maryi będzie codziennym Pokarmem duszy – przez Nią uczymy się Czystości, Pokory i Miłości” (Katechizm, Część III, Rozdział 1)

Tomasz à Kempis

„Zbliżaj się do Maryi z czystym sercem, a Ona wprowadzi Cię do wnętrza Świątyni Bożej Obecności”

(O naśladowaniu Chrystusa, Księga III, Rozdział 5)

DLA WIĘKSZEJ CHWAŁY BOŻEJ

Św. Ignacy Loyola

„Dusza zapalona Chwałą Bożą nie zatrzymuje się na sobie, lecz szuka dróg, by rozszerzyć ją na innych”

(Ćwiczenia Duchowne, Adnotacja 1)
„Miłość Boża rośnie w duszy, która pozwala się prowadzić nawet przez ciemność”

(Ćwiczenia Duchowne, Tydzień 1, Punkt 2)
„Kto raz oddał serce Bogu, niech nie cofa się przed żadnym trudem, bo trud jest drogą oczyszczenia” (Ćwiczenia Duchowne, Tydzień 1, Punkt 3)
„Nie ma większej wolności niż ta, która rodzi się z całkowitego poddania się Bogu”

(Ćwiczenia Duchowne, Tydzień 2, Punkt 1)
„Człowiek postępuje naprzód, gdy nie szuka siebie, lecz szuka Chwały Tego, Któremu służy”

(Ćwiczenia Duchowne, Tydzień 3, Punkt 2)
Św. Alfons Liguori

„Kto chce naprawdę postępować, niech zacznie od nieustannego badania intencji”

(Nauka o doskonałości chrześcijańskiej, Rozdział II)

Św. Bernard z Clairvaux

„Miłość Boża nie znosi bezczynności; zawsze popycha duszę ku działaniu” (O Miłości Bożej, Księga III)
Św. Franciszek Salezy

„Łagodność wobec siebie jest konieczna, aby wytrwać w gorliwości wobec Boga” (Filotea czyli Wprowadzenie do życia pobożnego, Część III, Rozdział 9)
Św. Jan od Krzyża

„Dusza oczyszczona przez próby staje się zdolna do przyjęcia światła Bożego”

(Droga na Górę Karmel, Księga II, Rozdział 5)
Św. Teresa z Ávili

„Wytrwałość w modlitwie jest fundamentem wszelkiego wzrostu duchowego”

(Twierdza wewnętrzna, Mieszkanie III, Rozdział 2)
Św. Bonawentura

„Niech każdy czyn zaczyna się od skierowania serca ku Bogu, bo intencja jest korzeniem działania”

(Itinerarium mentis in Deum, Rozdział I)

Św. Doroteusz z Gazy

„Pamięć o Bogu w małych chwilach tworzy w duszy stałe miejsce Jego Obecności” (Nauki, Homilia VII)
Św. Jan Klimak

„Natychmiastowe odpowiadanie na natchnienia jest tarczą przeciw oziębłości” (Drabina do nieba, Stopień 26)
Św. Piotr z Alkantary

„Częste badanie sumienia jest jak światło, które odsłania drogę i chroni przed zwiedzeniem”

(Traktat o modlitwie i pokucie, Rozdział IV)
Św. Teofan Zatwornik

„Pokuta codzienna, choć mała, buduje w duszy siłę większą niż wielkie umartwienia czynione rzadko”

(Droga do zbawienia, Rozdział o praktyce codziennej)

O ADORACJI NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

Św. Pius X

„Nie ma większego źródła świętości niż częsta adoracja Najświętszego Sakramentu”

(Dekret o Komunii Świętej, Nr 1)
Św. Tomasz z Akwinu

„W tym Sakramencie zawiera się nie tylko Łaska, lecz Sam Dawca Łaski” (Suma Teologiczna, Część III, q. 75, a. 1)
Św. Alfons Maria Liguori

„Nie ma modlitwy milszej Bogu niż ta, która płynie z serca adorującego Go w Przenajświętszym Sakramencie” (Uwielbienia Maryi, Rozdział XXI)
Św. Jan Maria Vianney

„Gdy patrzę na Przenajświętszy Sakrament, mówię sobie: On mnie widzi i kocha” (Kazania eucharystyczne, Nr 3)
Św. Piotr Julian Eymard

„Adoracja to spojrzenie miłości — dusza patrzy na Boga, a Bóg patrzy na duszę” (O życiu eucharystycznym, Część I)
Św. Franciszek Salezy

„Nie szukaj pociech w adoracji — szukaj Boga, który jest ponad pociechami” (Listy duchowe, Nr 112)

Św. Ignacy Loyola

„Przed Przenajświętszym Sakramentem dusza powinna być jak żołnierz przed królem — czujna, oddana, gotowa” (Ćwiczenia duchowne, Tydzień I, Punkt 47)
Św. Baltazar Alvarez

„Kościół pusty, w którym mieszka Jezus, to rana zadana Miłości — adoracja ją opatruje”

(Rozmyślania eucharystyczne, Część III)
Św. Gertruda Wielka

„Każde westchnienie przed Hostią Świętą zapisuje się w Sercu Boga” (Objawienia, Księga II)
Św. Katarzyna ze Sieny„W Obecności Eucharystii dusza powinna się rozpłynąć w miłości, jak woda w winie” (Dialog o Bożej Opatrzności, Rozdział 124)

ŚMIERĆ W ŁASCE

Sobór Trydencki

„Ci, którzy umierają w Łasce i przyjaźni z Bogiem, idą do życia wiecznego” (Sesja VI, Dekret o usprawiedliwieniu)
Św. Tomasz z Akwinu

„Śmierć nie jest końcem, lecz przejściem do życia wiecznego dla tych, którzy są w Łasce”

(Suma Teologiczna, Część III, q. 53, a. 1)
Św. Augustyn

„Kto żyje dobrze, nie boi się śmierci, bo wie, dokąd zmierza” (Kazania, Kazanie 231)
Św. Alfons Maria Liguori

„Błogosławiona śmierć jest owocem życia w Miłości Bożej” (Przygotowanie do śmierci, Rozdział I)
Św. Teresa z Ávili

„Umrzeć, aby żyć — to jest prawdziwa radość duszy oddanej Bogu” (Księga życia, Rozdział 38)
Św. Ignacy Loyola

„Rozważaj śmierć nie jako przerażenie, lecz jako ostatni akt oddania się Bogu”

(Ćwiczenia duchowne, Tydzień III, Punkt 1)
Św. Jan od Krzyża

„Dusza, która kocha Boga, pragnie śmierci, bo wie, że tylko przez nią może się z Nim zjednoczyć”

(Pieśń duchowa, Strofa XIX)
Św. Bernard z Clairvaux

„Śmierć jest odpoczynkiem dla zmęczonego pielgrzyma, który wraca do domu Ojca”

(Kazania o Pieśni nad pieśniami, Nr 26)
Bł. Kolumban

„Nie lękaj się śmierci, jeśli żyjesz w Chrystusie — bo On jest twoim życiem” (Instrukcje duchowe, Nr 5)
Św. Katarzyna ze Sieny

„Śmierć dla duszy sprawiedliwej jest jak otwarcie drzwi do komnaty Oblubieńca”

(Dialog o Bożej Opatrzności, Rozdział 124)

HABIT KARMELU

Papież Paweł V

„Chrześcijanie mogą pobożnie wierzyć w pomoc, jakiej Najświętsza Marya Panna udziela duszom członków Bractwa Szkaplerznego, zwłaszcza w soboty”

(Bulla z 1605 r., Acta Sanctorum, Tom VII)
Św. Alfons Maria Liguori

„Nabożeństwo do Maryi jest nie tylko bezpieczną, ale najpewniejszą drogą do Nieba” (Chwały Maryi, Część I)
Św. Szymon Stock

„Kto umrze odziany w ten Szkaplerz, nie zazna ognia piekielnego”

(Brewiarz Rzymski, Lekcja z II Nokturnu na 16 lipca)
Św. Teresa z Ávili

„Wszyscy, którzy nosimy święty habit Karmelu, jesteśmy powołani do modlitwy i kontemplacji”

(Twierdza wewnętrzna, Mieszkanie VI)
Brewiarz Rzymski

„Najświętsza Panna Marya ukazała się Bł. Szymonowi Stockowi, obiecując szczególną Opiekę noszącym Szkaplerz”

(Brewiarz Rzymski, Lekcja II z II Nokturnu na 16 lipca)
Św. Franciszek Salezy

„Największy dar, jaki można dać Maryi, to pokorne serce i czyny zgodne z Ewangelią” (Filotea, Część III)

Św. Jan od Krzyża

„Doskonałość duszy polega na tym, by upodobniła się do Maryi w milczeniu, czystości i zgodzie z Wolą Bożą” (Słowa światła i miłości, Nr 75)
Św. Bernard z Clairvaux

„Nigdy nie było słychać, aby ktoś, kto ucieka się do Maryi, został opuszczony”

(Kazania o Pozdrowieniu Anielskim, Kazanie 2)
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

„Szkaplerz to nie ozdoba — to ślub duchowy duszy z Maryą” (Traktat o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Nr 256)
O. Gabriel od Św. Marii Magdaleny OCD

„Marya z Karmelu nie chroni tych, którzy nie chcą się poprawić — Jej Płaszcz nie okrywa grzechu”

(Współżycie z Bogiem, Rozdział 12)

Z NAUCZANIA NA GÓRZE

Św. Augustyn

„Nie sądź, jeśli nie chcesz być sądzony — bo sąd, który wydajesz, wraca do ciebie” (Kazania, Kazanie 13)
Św. Alfons Maria Liguori

„Ciasna droga to droga świętych — szeroka jest pełna pozorów i zguby” (Przygotowanie do śmierci, Rozdział 4)
Św. Bernard z Clairvaux

„Nie patrz na cudze błędy, dopóki nie opłaczesz własnych” (Kazania o Pieśni nad pieśniami, Kazanie 5)
Św. Jan od Krzyża

„Fałszywy prorok nie zawsze mówi fałsz — ale zawsze prowadzi ku sobie, nie ku Bogu”

(Słowa światła i miłości, Nr 92)
Katechizm Św. Piusa X

„Chrześcijanin nie idzie za głosem tłumu, lecz za głosem sumienia ukształtowanego przez Ewangelię”

(Katechizm Św. Piusa X, Część III o Moralności)

Św. Franciszek Salezy

„Nie ufaj sobie, gdy droga wydaje się łatwa — to może być ścieżka pozornej cnoty” (Filotea, Część III, Rozdział 6)
Św. Ignacy Loyola

„Zanim osądzisz bliźniego, zadaj sobie trzy pytania: czy widzisz jasno, czy rozumiesz głęboko, czy kochasz wystarczająco”(Ćwiczenia duchowne, IV Tydzień, Nr 247)
Św. Bonawentura

„Niech twoje sądy będą jak echo Ewangelii — ciche, sprawiedliwe i pełne miłosierdzia”

(Itinerarium mentis in Deum, Rozdział VI)
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

„Fałszywy duch zawsze mówi o sobie — Duch Boży mówi o Chrystusie” (Traktat o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Nr 139)
Św. Teresa z Ávili

„Droga ciasna nie jest dla wybranych — jest dla tych, którzy wybrali Boga ponad wszystko”

(Twierdza wewnętrzna, Mieszkanie VII)

CZAS TO PAN BÓG

Św. Augustyn

„Na dzień liczysz, choć na godzinę liczyć nie możesz?” (Kazania o czasie, Kazanie 12)
Św. Bernard z Clairvaux

„Nieszczęsny, czemu rachujesz na czas przyszły, jakby Pan Bóg oddał czas do twego rozporządzenia?”

(Listy duchowe, List 27)
Św. Bernardyn ze Sieny

„Tyle warta chwila czasu, ile Pan Bóg”

(Kazania o Świętym Imieniu Jezus, Kazanie 3)
Św. Teresa z Ávili

„Jeśli dzisiaj nie jesteś gotów umrzeć, bój się, abyś źle nie umarł” (Myśli o życiu duchowym, Rozdział 5)
Katechizm Rzymski

„Czas Łaski nie należy do człowieka — należy do Boga, Który daje go, by dusza się obudziła”

(Katechizm Rzymski, Część III, O Sakramentach)

Św. Franciszek Salezy

„Czas nie wraca — ani pokuta w próżni, ani Łaska zlekceważona nie odrodzi chwili”

(Listy duchowe, List 14)
Św. Jan od Krzyża

„Każda chwila może być miejscem spotkania z Bogiem

— nie czekaj na inne miejsce ani czas”

(Dzieła mistyczne, Sentencja 22)
Św. Alfons Maria Liguori: „Kto mówi: ‘jutro’, może już nigdy nie powiedzieć ‘dzisiaj’ — nie odkładaj Łaski” (Przygotowanie do śmierci, Rozdział 1)
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort

„Nie marnuj ani minuty, bo każda jest tablicą, na której Bóg pragnie zapisać twą miłość”

(Miłość wieczna, Rozdział 4)
Tomasz à Kempis

„Chwila obecna jest skarbem — z niej rodzi się wieczność dobra lub wieczność straty”
(O naśladowaniu Chrystusa, Księga II, Rozdział 1)

Informacje na tej podstronie są redagowane głównie

na podstawie serwisu salveregina.pl

Oratorium Rzymskokatolickie

Świętej Rodziny

w Bydgoszczy

 

---

sanctafamilia33(et)gmail(dot)com

www.sanctafamilia33.pl

 

---

85-030 Bydgoszcz

ul. Gotowskiego 6

budynek NOT

wejście od strony rzeki Brdy

należy zejść na poziom (-1)

w pobliżu sali gimnastycznej

ZESKANUJ

I PRZEKAŻ

DALEJ

u źródeł

SAKRAMENTY

VERBUM SALESIANUM

+AMDG amj 2026